AN IHES ERTHI PIO NORIS

Τι να σου πω κι εγώ σε σκέφτομαι
μπαίνεις στο νου μου σαν το φύσημα του ανέμου
είναι τρελό μα κάπου εύχομαι
να μη σε γνώριζα καλύτερα ποτέ μου

Μπορεί και να’φτανα μαζί σου ως τ’αστέρια
αν την καρδιά μου δεν ζεσταίναν άλλα χέρια

Αν είχες έρθει πιο νωρίς
δε θα μας χώριζε κανείς
εγώ θα σ’άφηνα να κλέψεις τη ψυχή μου
θα’μασταν ένα τώρα εμείς
και θα σ’αγκάλιαζα χωρίς να με διχάζουν
η καρδιά κι η λογική μου
Αν είχες έρθει πιο νωρίς
μεσ’τη ζωή μου

Τι να σου πω το παραδέχομαι
μεσ’το μυαλό μου με φιλιά σ’αιχμαλωτίζω
κι έτσι τολμώ να σ’ονειρεύομαι
αλλά αποφεύγω από κοντά να σ’αντικρίζω

Θα’χαμε τόσα εμείς οι δυο να μοιραστούμε
αν δεν αργούσαμε στο δρόμο να βρεθούμε

Αν είχες έρθει πιο νωρίς
δε θα μας χώριζε κανείς
εγώ θα σ’άφηνα να κλέψεις τη ψυχή μου
θα’μασταν ένα τώρα εμείς
και θα σ’αγκάλιαζα χωρίς να με διχάζουν
η καρδιά κι η λογική μου
Αν είχες έρθει πιο νωρίς
μεσ’τη ζωή μου