BUHRAN

Açılır gönül çiçeğim kapanınca tüm yarası
Üzerinde mahremini taşır bu yürek senin yarısı
Bu ilişki böyle kolay bitemez özür dilerim
Oturupta halledelim, bu neyin savaşı

Sevdiğin bile nankör olunca acıdan yüreğin kudurur ya
Bende öyle bi haldeyim, her günüm buhran, nasıl güleyim
Otur ağla ağla kalbim ağla, nasıl veda edecek
Bana ilk gün ki verdği sözlerden nasıl geçecek
Acısıyla ruhum, tecrübeyle, sabırla güçleniyor
İnsan sevince nedense hep affediyor