CENNET

Hani fani bu hayat ümit bağlayamam
Olmadı diye oturup ağlayamam
Gönlü geniş olan sükutu öğrensin

Sevgimi yok yere ele bağlayamam
Gelir mi diye hayallere sığınamam
Kemale eren kendinden versin

Sevdiğim kaç kere bilemem
Yaşadığım yok inkar edemem
Bıktığım senle baş edemem ben

Zaman öylede geçiyor
Hayat böylede bitiyor
Bitsin umudum cennetten

Ben dalkavuk olanı hizaya getiremem
Sorma bana ben görünmezi göremem
Merak eden kendine yönelsin

Boş yere kimseyi oyalayıp üzemem
Geçici şeylere heves edip üzülemem
Fikrim hevesimi alt etsin

Ben gözü görmeyene resim gösteremem
Değerimi bilmeze değer öğretemem
O önce e haddini öğrensin

Biten sevgiye imrenip özenemem
Boş sözü duyup düstur edinemem
Neden kendine ah etsin

Bildiğim lakin söyleyemem
Gördüğüm ama izah edemem
Dünya senle baş edemem ben