ESMER

Hangi ara düşürmüşüm eyvah!
Bir baktım delikanım yerde…
Ardından bakıp çekerken ah…!
Bir yılan zehrindeymiş deva derde.
Akşam indi gözlerime…
Dağ rüzgarları gibi esmer…
Kekik kokulu siyah perçemine
Sürdüm yüzümü gülümsedi keder

Yaralı ceylanım, kırılgan dalım…
Boyun eymezim yabanımi isyankarım…
Nefesin kesik kesik, nefesimde…
Bir kızıl gonca ıslak dudakların
Kayısı tadı fışkıran teninde
Tutuşur elim sedef teninde
Uyandım koynunda ilk gençliğime
Ele geçmezim, kekliğim, kısrağım.