GECELER KARA TREN
EMRE AYDIN
Günlerdir kapımı kimseler çalmıyor,
Göğsümden içeri yokluğun sızıyor.
Bir demlik çayım var,
Tütünüm de geçiyor.
Duvarlara yazdığım her cümle ağlıyor,
Evlerin ışıkları tek tek sönüyor,
Bu ev, bu nağmeler peşimi bırakmıyor,
Geceler kara tren.
Geceler,
Yüklüyor bana seni,
Geceler,
Bende bir resmin var yüzüme bakmıyor.
Kollarım seni ister,
Geceler yine seni,
Ne baharın tadı var ne de yazın sevgili,
Bir demlik günüm var ömrüm de geçiyor.
Hiç mi aslı yok bunun ?
Bu asılsız yüzlerin.
Dudağımdan geçtin,
Gözlerin yakmıyor,
Vazgeçsen olmuyor, ölsen olmuyor.
Geceler kara tren.
Geceler,
Yüklüyor bana seni,
Geceler,
Bende bir resmin var yüzüme bakmıyor.
Göğsümden içeri yokluğun sızıyor.
Bir demlik çayım var,
Tütünüm de geçiyor.
Duvarlara yazdığım her cümle ağlıyor,
Evlerin ışıkları tek tek sönüyor,
Bu ev, bu nağmeler peşimi bırakmıyor,
Geceler kara tren.
Geceler,
Yüklüyor bana seni,
Geceler,
Bende bir resmin var yüzüme bakmıyor.
Kollarım seni ister,
Geceler yine seni,
Ne baharın tadı var ne de yazın sevgili,
Bir demlik günüm var ömrüm de geçiyor.
Hiç mi aslı yok bunun ?
Bu asılsız yüzlerin.
Dudağımdan geçtin,
Gözlerin yakmıyor,
Vazgeçsen olmuyor, ölsen olmuyor.
Geceler kara tren.
Geceler,
Yüklüyor bana seni,
Geceler,
Bende bir resmin var yüzüme bakmıyor.
