KADIKÖY

Bir akşam masası iki kişiyiz sen ve ben
Gidiyorsun hiçbir şey söylemeden birden
Kadıköy'de bir yağmurlu bahçeden

Yıllar külleniyor izi kalıyor aşkın
Yüreğim kurtulsada yangından alevden

Yana yana kül olayım unutup yine sevdalanayım
Geçmem bi daha Kadıköy'den
Geçmem bi daha Kadıköy'den

Sen uzaklarda ülkem ben gurbette bir göçmen
Zamanı durdurabilsem ne ben kalsam ne sen gitsen
Yana yana kül olayım unutup yine sevdalanayım
Geçmem bi daha Kadıköy'den
Geçmem bi daha Kadıköy'den

Ey akşam vapuru sana mı kalır dünya
Ben o yağmurlu iskeleye inmem inmem

Yana yana kül olayım unutup yine sevdalanayım
Geçmem bi daha Kadıköy'den
Geçmem bi daha Kadıköy'den

Sen uzaklarda ülkem ben gurbetde bir göçmen
Zamanı durdurabilsem ne ben kalsam ne sen gitsen

Yana yana kül olayım unutup yine sevdalanayım
Geçmem bi daha Kadıköy'den
Geçmem bi daha Kadıköy'den
Geçmem bir daha Kadıköy'den