KAL ARTIK
YÜKSEL DİDİKOĞLU
Bu yol sonsuza gidiyor, gidiyor artık
Bıraktığım izler sana yetecek
Ben artık terk ediyorum bu kenti
Sen kendi kendinle kal artık
Seni benden alanlara
Gözü yaşlı koyanlara
Benden uzak olanlara sor
Bölünen bir ırmağın deresi oldum
Yıkılan bir ağacın gölgesi oldum
Eskiyen yılların anısı oldum
Sen kendi kendinle kal artık
Bıraktığım izler sana yetecek
Ben artık terk ediyorum bu kenti
Sen kendi kendinle kal artık
Seni benden alanlara
Gözü yaşlı koyanlara
Benden uzak olanlara sor
Bölünen bir ırmağın deresi oldum
Yıkılan bir ağacın gölgesi oldum
Eskiyen yılların anısı oldum
Sen kendi kendinle kal artık
