KENDİNLE KALIRSIN
JÜLİDE ÖZÇELİK
Sevda dipsiz bir kör kuyu
Düşersen bir daha çıkamazsın
Zaman bak akıp geçiyor
Ne yapsan onu durduramazsın
Sevinçle, hüzünle, umutla geçer ömür
Ama yine sen kendinle kalırsın
Sevinçle, hüzünle, umutla geçer ömür
Ama yine sen kendinle kalırsın
Çok zordur ümitsiz yaşamak
Yalnızlık hep senle olacak
Yüklenip çıkarsın dağlara
Bir anda inmişsin sığlara
İnsanlar hayatta bir vardır, bir yoktur
Ama yine sen kendinle kalırsın
Sevinçle, hüzünle, umutla geçer ömür
Ama yine sen kendinle kalırsın
Gecenin sonu hep aydınlık
İnsanın ruhu hep karanlık
Refakat edersin hayata
Ziyaret son bulur toprakta
İnsanlar hayatta bir vardır, bir yoktur
Ama yine sen kendinle kalırsın
Sevinçle, hüzünle, umutla geçer ömür
Ama yine sen kendinle kalırsın
Ama yine sen kendinle kalırsın
Ama yine sen kendinle
Düşersen bir daha çıkamazsın
Zaman bak akıp geçiyor
Ne yapsan onu durduramazsın
Sevinçle, hüzünle, umutla geçer ömür
Ama yine sen kendinle kalırsın
Sevinçle, hüzünle, umutla geçer ömür
Ama yine sen kendinle kalırsın
Çok zordur ümitsiz yaşamak
Yalnızlık hep senle olacak
Yüklenip çıkarsın dağlara
Bir anda inmişsin sığlara
İnsanlar hayatta bir vardır, bir yoktur
Ama yine sen kendinle kalırsın
Sevinçle, hüzünle, umutla geçer ömür
Ama yine sen kendinle kalırsın
Gecenin sonu hep aydınlık
İnsanın ruhu hep karanlık
Refakat edersin hayata
Ziyaret son bulur toprakta
İnsanlar hayatta bir vardır, bir yoktur
Ama yine sen kendinle kalırsın
Sevinçle, hüzünle, umutla geçer ömür
Ama yine sen kendinle kalırsın
Ama yine sen kendinle kalırsın
Ama yine sen kendinle
