NE KALDI

Güzel sevgilim bir bak kendine
Bencil insandır evet ama kapılma umutsuzluğa
Ceplerim boş ama ruhum hazır yalnızlığa
Canım yandı tek ümitsizliğe

Ne kaldı geriye senden benden bizden
Ne kaldı geriye benden gölgen öfken

Ellerim toprak kokar ümidim doğa anadan (a aah)
Nasırlanmış avuçlarım şimdi yorgun ve güçsüz (a a aah)
Enkaz gibiyim geri kalanlarım nerde (a aah)
Üzerimde kokun bakışlarımda sen

Ne kaldı geriye senden benden bizden
Ne kaldı geriye benden gölgen öfken

Ne kaldı geriye senden benden bizden
Ne kaldı geriye benden gölgen öfken

Zaten yalnızdık bu beton orman çokluğunda
İplerimiz dolandı kuklalar yok artık oyunda
Evcilik çağı geçti büyüdük rezil ettik sonunda
Şimdi seçme zamanı kim kime kaldı, ne kaldı, ne kaldı, ne kaldı

Ne kaldı, ne kaldı
Ne kaldı senden benden bizden
Ne kaldı geriye senden benden bizden
Ne kaldı geriye benden gölgen öfken

Ruhum dolandı bir cam parçasına (a aah)
Boğmaya çalıştım onu inat yaparcasına
Gözün aydın toz oldu ruhum sonunda (a a aah)
Elinde boş kağıt istediğini yaz o zarfa

Ne kaldı geriye senden benden bizden
Ne kaldı geriye benden gölgen öfken

Ne kaldı...