ÖĞRETTİN BANA

Bekleye bekleye döneceğini
O mutlu günlerin geleceğini
Gün oldu zannettim öleceğimi
Sensiz yaşamayı öğrettin bana

Gün oldu zannettim öleceğimi
Sensiz yaşamayı öğrettin bana

Bir kere pişmanlık bile duymadan
O vefasız kalbin hiç sızlamadan
Yaşadın ellerden farkın olmadan
Sensiz yaşamayı öğrettin bana

Bir kere pişmanlık bile duymadan
O vefasız kalbin hiç sızlamadan
Yaşadın ellerden farkın olmadan
Sensiz yaşamayı öğrettin bana, öğrettin bana
Sensiz yaşamayı öğrettin bana

Bir selam, bir haber gelmedi senden
Utandım kendimden, utandım elden
Sonunda o sevda koptu gönlümden
Sensiz yaşamayı öğrettin bana

Sonunda o sevda koptu gönlümden
Sensiz yaşamayı öğrettin bana

Bir kere pişmanlık bile duymadan
O vefasız kalbin hiç sızlamadan
Yaşadın ellerden farkın olmadan
Sensiz yaşamayı öğrettin bana

Bir kere pişmanlık bile duymadan
O vefasız kalbin hiç sızlamadan
Yaşadın ellerden farkın olmadan
Sensiz yaşamayı öğrettin bana, öğrettin bana
Sensiz yaşamayı öğrettin bana

Zamansız gidişin çok yıktı beni
Ummazdım, ummazdım bu ölüm ayırsın bizi
Unutma, unutma seveceğim ömrümce seni
Sensiz de yaşamayı, sensiz de yaşamayı öğrettin bana
Sensiz de yaşamayı öğrettin bana
Öğrettin bana