ŞARKICININ ŞARKISI

Uykuya dönük yüzün
Akşamdan kalma makyajın
Uzattığım yorgun bacakların

Akar gibi iner gece
Umuduna çevirir başı
Uzak bir zilin sesi
Götürür gibi seni düne
Getirir seni dünden bugüne

Olmaz dediğin olur
Biter yanı başında soluk
Susturur senin kelimeni

Yabancı dudaklar
Soyar kabuğundan
Çıkar savunmasız yerini

Belki yaşamaya ne dersin?
Kaybolmayı bırak bulmaya ne dersin?

Yeni bir gün
Yine bir gün
Var mı sabaha nefesin?
Yeni bir gün
Yine bir gün
Nerde sabaha hevesin?


Çarpışır tenler, kokular yerleşir
Susar sözün, yürür parmakların

Adım adım girer
Girer bir sokağına
Keşfeder şehrini
Tutunur

Ne bir tereddüt vardır
Ne de bir duraksama artık
Üstümüze biçilmiş elbiseler gibi çıkarılır atılır bir Tarafa yalnızlık

Kesik kesik sözler verilir yarınlara
Unutturur gerçeği bugün var ya

Söylenmeyen söz kaldı mı hala?
Sonu yoktu başlamadı da, bakma..

Yeni bir gün
Yine bir gün
Var mı sabaha hevesin?
Yeni bir gün
Yine bir gün
Var mı sabaha hevesin?

Yeni bir gün
Yine bir gün
Var mı sabaha nefesin?
Yeni bir gün
Yine bir gün
Nerde sabaha hevesin?