SEBEP SENSİN

Sebep sensin gönülde ihtilâle
Sürüklersin beni sonsuz melâle
Bilirsin müptelayım ben ezelden
Belâ-yı âteşe, belki, hayâle

Senin cevrin, senin zulmünle şâdım
Niçin dursun figan-ı şule-zâdım
Benim sensin bu âlemde murâdım
Düşürsen de beni sonsuz melâle...