UÇURUMLARDAN

Bir çocuk kayaya oturdu
Taş attı denize
Deniz doğdu
Sonra güneşi uydurdu
Isındı elleri
Bulutlardan koptu
Bir yağmur hem ılık hem de mağrur
Islattı saçını
Saçları doğdu

Denize özenmiş iskele
Üstüne binse de içine çekti onu
Çürüdü zamanı unutunca
Hesapsız atlayınca uçurumlardan

Gözlerinden düşür beni
Bakışın yakar tenimi
Gözlerinden düşür beni