VURDUM EN DİBE KADAR

Büyülü gölgelerden
Ruhuma akan zehir
Kandırır Gözlerimi
Sahte bir dünya Verir

Ateşlerle uyandım
Yangın her yeri sarar
Gördüğüm acılarla
Vurdum en dibe kadar

Her yerde ölüm tutar saatler
Kan kusmuş yaralanmış şehirler
Alışılan zamanla dokunmayan
Sıradan parçalanmış resimler

Topladım avucumda kaderim
Bir demet gülde arsız dikenim
Enyüksek dağların tepesinden
Boşluğa savrulurda giderim