YETER

Sıra sıra dağlar gibi yollarıma dizildin
Selvi boyun ile hep karşımda süzüldün be zalim
Kara kader misin be şu alnıma yazıldın
Beni hasretinle ağlattın gel gel gel yeter
Beni yokluğunla söylettin gel gel gel yeter

Bir görünüp bir yok oldun gözüme
Esir ettin işven ile nazına
İnanmazsan yeminime sözüme
Sen sevme sevdiğimi bil yeter

Gönlümün isyanı döndü sevgiye
Yaşamam belki de çıkmam seneye
Sevenlerin çektikleri çileyi
Dosta değil düşmanıma sor yeter

Okşayıp saçını seni sevmeden
Bir gün olsun mutluluğa ermeden
Göçersem bu dünyadan son bir defa görmeden
Dua etme başucumda dur yeter
Çiçek koyma mezarıma gel yeter