YOK

Parmak izlerinde küllük hasarı, ben bu defterin kötü ünlü yazarı
Binbir gece boyunca da sürdü masalım, ruhum kadar pis ve de kirli sakalım
Gözlerini kapat sus dinle sabahı, bütün dilekleri bir umuda iple saralım
Gecekonduda umutlar izle sarayı, hayat kötü konuşur ama ninni sanalım

Bazen yakınlar vuslat gibi, kilometreler kusmak gibi
Son sigarayı yakmak gibi, gece birikip içine dolup atmak gibi
Tan hala ahmak biri, akıllanamayan aptal gibi
Hayat acımasız sana sevgi gösterir, parasını bekleyen bi' kaltak gibi

Hala kendine bi' kadeh dolduracak nedenleri mi aralıyo'sun?
Ya da bi' sigara yakıp bütün gece yapamadıklarına mı içlenip de ağlıyo'sun?
Bilmiyo'sun, karanlık gölgeni haklarken güneşe bakmıyo'sun
Bilmiyorum, bu şehir gibi beni çok fazla yanlış anlıyo'sun

Arada sırada deniyorum yaşamayı biraz kalp atışlarımı yokluyorum
Yolumu bulamam içime kapanıp ecele kadar ölümü canıma takıp da zorluyorum
Yok bi' yolu, devamı cinnetin kanatlarından topluyorum
Güneşimi söndürdün, oysaki ben karanlıktan korkuyo'dum

Bırak sana yağsın yağmur, benimle kalsın kar
İçimdeki yangınlar yardım dayandım yar
Hiç sorma bi' tarifi yok, metanetim yok
Bi' tarifi yok, yok

Köprüler yıkık, şehirler saks mavisi
Saçların aynı tonda kalmış, göz ferin kar tanesi
Kalbin torpido gözünde bekler, lağım faresi
Ne kadar makul olur sen giderken bahar gelmesi?

Bak yine başlıyo' bi' yerden sarsıntılar, bırak gözlerin bana baksın biraz
Yağmur kokumuzu dindirsin, gemi batsın içeriye dalsın sular
Sen yokken dünya susar ve sen bir gülsen ağlar bu zat
Vedalarsa fazla gelgitli, bütün bu zihnim kanlar kusar

Saat gitmez gerisin geri, belki bunalıp da gidesin gelir
Nispeten şarapla konuşur elin, herkes der sana "Delisin, deli"
Kalabalıkta yalnız kal, bir fotoğraf karesinde anlat beni
Bazen ruhun çarmıha gerilir, ama her anı saklar deri

Hala çok yitik yanım, tetikte parmak var çekip yanıl
Dudaklarımda o sinir tadı ve kaburgamdaki şiir kabı
Biraz empati kur mesela kalbine sapla şu şırıngayı
Çektiğin acıları bi' kenara topla, hepsi yanımda şirin kalır