YOL GECEN HANI

Yüreğime saplanmış, paslanmış çivilerle
Her yanım acı dolu, yığıldım bir köşeye
Düşüncemi takmışım hayat denen bilmeceye
Çözüldükçe dolaşır dağılır ince ince

Ne beklerim hayattan, hayat benden ne bekler
En sevgili ümitler bende bir gece bekler
Getiriyor her sabah, yarınsız bir yarını
Mutluluk sevgi için ben bir yol geçen hanı

Yalnızlığın kapkara bulutu yağsın artık
Dost diye sarıldığım kadeh kırılsın artık
Yağmayacaksa tekrar mutluluk yağmurları
Tanrım beni dünyadan yanına alsın artık